أبي الفرج الأصفهاني ( مترجم : جواد فاضل )
47
مقاتل الطالبيين ( فرزندان ابو طالب ) ( فارسي )
( 1 ) من در آن روزگار كه حضورش را دريافتم او را مردى گوشهگير و هراسان ميديدم . از پرهيز و احترازى كه ابو محمد عبد اللّه بن زيدان از ديدار مردم مىجست دليل همراهى او با يحيى بن عمر بود . ابو الفرج اصفهانى مىگويد : نشنيدهام كه شعراى وقت بر شهيدى از آل ابى طالب بقدرى كه بر يحيى بن عمر مرثيه گفتهاند مرثيه بگويند . دربارهى او شعر بسيار سرودهاند و از قضاى انفاق اين فاجعه در روزگارى پديد آمده بود كه سخن سرايان توانائى بسر ميبردند . و از قضاى اتفاق شعراى عصر با يحيى بن عمر همفكر و هم دين بودهاند . همه دوستش ميداشتند و همه او را ميستودند . ما از ترس اطاله در اين كتاب نمىتوانيم آن همه اشعار را در اينجا باز گوئيم . فقط در ميان آن همه مرائى قصيدهى على بن عباس رومى را كه از فحول سخنوران عصر بود بخاطر تكميل اين واقعه ياد مىكنيم . على بن عباس رومى « اين رومى » در انشاى اين قصيده حق سخن را ادا كرد ولى بايد گفت كه او در انشاء قصيدهى خود هم در مدح بيحيى بن عمر اندكى به مبالغه رفت و هم اولياى نعمت خود آل عباس را بدشنام